Even een groet - 143

In Texas gebeurde er bij de tussentijdse verkiezingen iets wat je gerust een politiek wonder mag noemen. Ondanks de ruim driehonderd miljoen dollar die tegen zijn campagne werd ingezet, won de Democraat James Talarico de strijd om een senaatszetel. Een bijzondere man, die heel jong oogt en in zijn toespraken soms doet denken aan Martin Luther King. Hij nam het in de Amerikaanse midterm-verkiezingen op tegen de macht van het grote geld, met Elon Musk als een van de invloedrijke tegenstanders. Vooral zijn overwinningstoespraak verdient aandacht. Talarico, voormalig leraar en theologiestudent, sprak over David en Goliath, over zijn moeder en over een rabbi op blote voeten. En over liefde als een kracht die politieke verhoudingen kan veranderen. Hieronder een aantal passages van zijn toespraak in vertaling.

“We hebben bewezen dat al het geld van de wereld niet op kan tegen de mensen van Texas. We hebben laten zien dat een politiek van verdeeldheid niet op kan tegen een politiek van liefde. Ik moet denken aan dat bijbelverhaal over een herdersjongen die het opneemt tegen een reus. In deze verkiezingsstrijd stonden wij tegenover onze eigen Goliaths: de rijkste man ter wereld, de machtigste man ter wereld en het hele politieke establishment in Washington. David was niet zo groot en sterk als Goliath. Hij had minder wapens. Maar hij had hoop, hij had geloof en hij had een slinger. Jullie waren mijn slinger. De mensen van Texas waren mijn slinger. En vanavond, vanavond hebben we Goliath verslagen. De Bijbel heeft het me geleerd. Mijn eigen leven heeft het me geleerd: zet altijd in op de underdog.

Mijn moeder vluchtte met mij voor het geweld van mijn vader. Ze pakte onze spullen in haar kleine Ford Escort en nam me mee naar het hotel waar ze werkte. Later vonden we een klein appartement. Er was geen babykamer, dus sliep ik in een ledikantje in haar inloopkast. Ze versierde die met plaatjes en speelgoed. Niemand moest haar vertellen dat het geen babykamer was. Mijn opa was baptistenpredikant. Toen ik klein was, vertelde hij me dat wij een rabbi op blote voeten volgen, die ons twee geboden gaf: heb God lief en heb je naaste lief. Want liefde voor God bestaat niet zonder liefde voor de naaste. Ieder mens draagt het beeld van het heilige in zich. Niet alleen mijn naaste die op mij lijkt. Niet alleen mijn naaste die bidt zoals ik. Niet alleen mijn naaste die stemt zoals ik. Ik ben geroepen al mijn naasten lief te hebben zoals ik mijzelf liefheb.

De mensen aan de top willen dat we naar links en rechts kijken, naar elkaar, in plaats van omhoog, naar hen. Ze houden ons boos en verdeeld omdat onze eensgezindheid hun rijkdom en macht bedreigt. Het is de oudste strategie ter wereld: verdeel en heers. Maar mensen verlangen naar een ander soort politiek. Een politiek van liefde. Mijn geloof leert me dat liefde de sterkste kracht in het universum is. Liefde is niet passief. Liefde is niet neutraal. Liefde is niet zwak. Liefde vraagt dat we tussen de pesters en hun slachtoffers gaan staan. Liefde vraagt dat we het kwaad recht in de ogen kijken zonder terug te deinzen. Zulke liefde is revolutionair. Haat kan onze energierekening niet verlagen. Haat kan een kind niet leren lezen. Haat kan geen toekomst opbouwen. Maar wat haat niet kan, kan liefde wel. Liefde kan van een kast een babykamer maken. Liefde kan van een vijand een vriend maken. Liefde kan van een campagne een beweging maken. Voordat de wereld verandert op manieren die je op televisie ziet, verandert de wereld van mens tot mens. In iedere naaste die we besluiten lief te hebben. In ieder gebed voor iemand die niet voor ons zou bidden. Toen de mensen aan de top zijn naasten kwaad deden, bleef die rabbi op blote voeten niet op zijn kamer zitten bidden. Hij ging naar het centrum van de macht en gooide de tafels van het onrecht omver. Texas, het is tijd om tafels omver te gooien.”

Met een groet,

ds. Karl van Klaveren 

P.S. Voor de hele toespraak in het Engels klik op de link.